Wczoraj zakończył się turniej Top 10. Byłem w Sheffield, podsumuję więc krótko występ naszych reprezentantów. Napiszę też jak rezerwowy Francuz Drop zdobył drugie miejsce.

Na turnieju zagrało troje Polaków: Klaudia Kusińska, Piotr Chodorski i Paweł Fertikowski. Zabrakło kontuzjowanego Patryka Chojnowskiego, którego zastąpił Francuz Clement Drop.

Przy odrobinie szczęścia na turnieju mógł zagrać Mateusz Gołębiowski jako rezerwowy. W czwartek rano niemiecka federacja oświadczyła, że nie wyśle swojego zawodnika jako rezerwowego. Organizatorzy dzwonili więc kolejno do Francuzów, którzy również oświadczyli, że nie wyślą rezerwowego, do Polski i do federacji węgierskiej. Powodem odmowy wysłania zawodników do Sheffield był zapewne termin: czwartek, godziny popołudniowe, zawodnik niepełnoletni nie powinien lecieć sam i pewnie to zadecydowało. Wtedy organizatorzy po raz kolejny zadzwonili do federacji francuskiej i Francuzi zdecydowali się wysłać Clement Drop’a. Zajął on w turnieju drugie miejsce, przegrał tylko dwie pierwsze gry rozgrywane w piątek!

Klaudia Kusińska: największy pechowiec w naszej ekipie. Pomimo dobrej gry, przegrała kilka spotkań na przewagach w decydujących setach. Grała równo, ale jak sama powiedziała po jednym z meczów „ po prostu dziś nie mam szczęścia”. U Klaudii widać dobre przygotowanie techniczne, gra – jak na kadetkę – wystarczająca mocno, oraz to co osobiście bardzo lubię, krzyczy po zdobytych piłkach. Klaudia pod względem gry zaliczy ten turniej do udanych, pod względem wyniku – 7 miejsce – już trochę mniej, bo na pewno sama wie, że mogła zająć wyższe miejsce. Ale może szczęście dopisze jej na ME?

Paweł Fertikowski: Paweł zajął niezłe szóste miejsce. Rozegrał kilka świetnych spotkań np. z Francuzem Dropem czy Tomasem Treglerem. Najbardziej przybity był jednak po ostatniej grze z Rumunem Szocsem, przegranym 3-4. Paweł rozegrał bardzo dobry turniej, jego głównym problemem jest chyba ustabilizowanie formy. Ma momenty fantastycznej gry, by po chwili popełniać kilka prostszych błędów. Podoba mi się jego zaangażowanie w grę, jego koncentracja, ogólnie rozwija się w dobrym kierunku. Jest zawodnikiem, który umie zagrać sam, bez pomocy trenera. Ogólnie turniej udany, choć Paweł pewnie spodziewał się jeszcze lepszych wyników.

Piotr Chodorski: prawie zajął trzecie miejsce. Prawie. Porażka Drinkhalla z Dropem zepchnęła go na miejsce czwarte. Piotrek zaskoczył mnie kilka razy na tym turnieju. Zaskoczył pozytywnie. Po pierwsze grą: gra równo, dobrze się porusza na nogach, jego bekhend jest pewny, nie boi się grać. Jego największy mankament w grze to granie zbyt daleko od stołu. Piotrek gra bardzo dobrze w drugiej strefie, ale jeżeli chce wygrywać z dużo lepszymi, to musi zacząć skracać dystans, aby jego uderzenia były mocniejsze. Rozmawiałem z nim na ten temat, Piotrek jest świadomy tego i stara się to zmienić. Jego gra ze zwycięzcą Czechem Treglerem była ozdobą turnieju. Ich długie wymiany kontratopspinowe są „normą” podczas ich spotkań. Jako jedyny pokonał Treglera.

Po przegranej grze z Rumunem Szocsem (Szocs wygrał tylko3 gry, z Piotrkiem, Pawłem i Shibaevem), gdzie ostatnia piłka była zagrana po siatce, podsumował moją uwagę, że Szocs miał szczęście: To tylko jedna piłka, powinienem zdobyć 11 wcześniej i nie byłoby problemu. Takie podejście do przegranej zasługuje na uznanie.

Wszyscy nasi reprezentanci zagrali dobry turniej. Miejmy nadzieję, że na ME uda im się zająć co najmniej takie same pozycje, choć każdy z nich liczy pewnie na medal.