To podstawowy sposób poruszania się przy stole. Choć prosty, nie nauczony lub nieprawidłowo wykonywany praktycznie uniemożliwia czynienie stałych postępów w tenisie stołowym.

Wbrew pozorom większość błędów technicznych bierze się z nieprawidłowej pracy nóg (której krok odstawno-dostawny jest najważniejszym i nieodzownym elementem). Dlatego nieprawidłowa praca ręki grającej i wolnej jest właśnie następstwem nieprawidłowego poruszania się przy stole.

Każdy trener powinien na treningach z początkującymi nauczać tego kroku. Powstaje więc pytanie jak?

Można to od razu robić w formie ścisłej, ale jest to dla dzieci zbyt monotonne, męczące i bardzo długo nie przynosi efektów. Pozostaje więc najbardziej naturalna i lubiana forma zabawowa.

Podaję kilka prostych, ale bardzo chętnie przyjmowanych przez dzieci zabaw nauczania kroku odstawno – dostawnego. Gdzie dziecko chcąc nie chcąc uczy się w ten sposób poruszać. Mając przy tym dużą frajdę, dzieci wykonują ćwiczenia chętnie i z entuzjazmem.

Wszystkie podane zabawy najlepiej wykonywać metodą treningu na wiele piłek. Są też uszeregowane według zasady stopniowania trudności.

I.Zabawa: złap piłkę.

Sprzęt: miska pełna piłek, stół do tenisa stołowego

Liczba uczestników: 2-6

Przebieg zabawy: zawodnik stoi naprzeciwko trenera w jednym z rogów stołu, w pewnym momencie trener narzuca piłeczkę w przeciwległy róg stołu, zawodnik ma za zadanie chwycić piłeczkę oburącz.

Wskazówki: przed ćwiczeniem i w jego trakcie trener powinien zwracać uwagę na to, że zawodnik powinien dobiegać do piłki z twarzą zwróconą do niego, na ugiętych kolanach i  że nie wolno wykonywać kroku skrzyżnego.

Odmiana I: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę jednorącz ręką bliższą piłce.

Odmiana II: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę jednorącz ręką dalszą piłce.

Odmiana III: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno zatrzymać piłeczkę na koszulce trzymając ją oburącz.

Odmiana IV: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę w trzymaną przez siebie miskę

Odmiana V: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę koszulką tak, by weszła ona od góry pod koszulką i wyszła pod spodem u dołu

II. Zabawa: wreszcie rakietka

Sprzęt: miska pełna piłek, stół do tenisa stołowego, rakietka

Liczba uczestników: 2-6

Przebieg zabawy: zawodnik stoi naprzeciwko trenera z rakietką w ręku w jednym z rogów stołu, trener narzuca piłeczkę w ten sam róg stołu np. dwa razy, za trzecim razem piłka jest narzucana w przeciwległy róg, a zawodnik ma za zadanie najpierw zostawić rakietkę na stole, a następnie chwycić piłeczkę oburącz.

Wskazówki: przed ćwiczeniem i w jego trakcie trener powinien zwracać uwagę na to, że zawodnik powinien dobiegać do piłki z twarzą zwróconą do niego, na ugiętych kolanach i że nie wolno wykonywać kroku skrzyżnego. Można też dziecku kazać liczyć udane zagrania, grać w ten sposób seta do 11, stosować punkty bonusowe, czy minusowe za udane, bądź nieudane technicznie uderzenia, czy prawidłową pracę nóg itd. W miarę postępów można pół regularnie lub nieregularnie (w pewnym momencie) narzucać piłkę w przeciwległy róg stołu – ale tylko wtedy, gdy stwierdzimy, że dziecko w miarę poprawnie wykonuje krok odstawno – dostawny z zastosowaniem prawidłowej pozycji gotowości.

Odmiana I: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę jednorącz ręką bliższą piłce.

Odmiana II: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę jednorącz ręką dalszą piłce.

Odmiana III: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno zatrzymać piłeczkę na koszulce trzymając ją oburącz.

Odmiana IV: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę w trzymaną przez siebie miskę

Odmiana V: wszystko to samo, z tym że dziecko powinno złapać piłeczkę koszulką tak, by weszła ona od góry pod koszulką i wyszła pod spodem u dołu

IV. Zabawa: umiem już odbijać

Sprzęt: miska pełna piłek, stół do tenisa stołowego, rakietka

Liczba uczestników: 2-6

Przebieg zabawy: zawodnik stoi naprzeciwko trenera z rakietką w ręku w jednym z rogów stołu, trener narzuca piłeczkę w ten sam róg stołu np. dwa razy, za trzecim razem piłka jest narzucana w przeciwległy róg, a zawodnik ma za zadanie odbić rakietkę na drugą stronę

Wskazówki: przed ćwiczeniem i w jego trakcie trener powinien zwracać uwagę na to, że zawodnik powinien dobiegać do piłki z twarzą zwróconą do niego, na ugiętych kolanach i że nie wolno wykonywać kroku skrzyżnego. Można też dziecku kazać liczyć udane zagrania, grać w ten sposób seta do 11, stosować punkty bonusowe, bądź minusowe za udane lub nieudane technicznie uderzenia, czy prawidłową pracę nóg itd. W miarę postępów można pół regularnie lub nieregularnie (w pewnym momencie) narzucać piłkę w przeciwległy róg stołu – ale tylko wtedy, gdy stwierdzimy, że dziecko w miarę poprawnie opanowało poprzednią zabawę.

Odmiana I: wszystko to samo, z tym że po zagraniu w przeciwległy róg stołu dostaje jeszcze jedną piłkę w drugi róg.

III. Zabawa: side step

Sprzęt: miska pełna piłek, stół do tenisa stołowego, rakietka, płotek

Liczba uczestników: 2-6

Przebieg zabawy: zawodnik stoi naprzeciwko trenera z rakietką w ręku na środku stołu,

trener narzuca piłkę raz do bekhendu, a następnie raz do forhendu, zawodnik za każdym razem odbija piłeczkę na drugą stronę stosując krok odstawno – dostawny, po dwóch zagraniach zawodnik z twarzą zwróconą do trenera i prawidłową postawą gotowości cofa się z danego rogu stołu do ustawionego za nim w odległości 1 – 2 metra płotka, gdy znajduje się twarzą przed płotkiem wykonuje krok odstawno – dostawny i podbiega znowu do stołu z przeciwnej strony, niż się cofał i wszystko od nowa.

Wskazówki: przed ćwiczeniem i w jego trakcie trener powinien zwracać uwagę na to, że zawodnik powinien dobiegać do piłki z twarzą zwróconą do niego, na ugiętych kolanach i że nie wolno wykonywać kroku skrzyżnego. W miarę postępów można pół regularnie lub nieregularnie np.na sygnał słowny kazać biec do tyłu, dwa razy obiegać płotek itd

Odmiana I: wszystko to samo, z tym że można też kazać zawodnikom przy uderzeniach stosować techniki topspinowe .

Stosując takie, czy inne zabawy stwierdzimy po pewnym czasie, że dziecko nie ma większych problemów z poruszaniem się przy stole. Gdy jeszcze umiejętnie wpleciemy w trening pracy nóg elementy treningu imitacji, koordynacji, szybkości, siły nie to powinno być naprawdę problemów z właściwym poruszaniem się przy stole.

Życzę powodzenia.

Zbyszek Stefański