Rozpoczynam cykl artykułów poświęconych technice i taktyce gry na różnego rodzaju sprzęt.

Tenis stołowy jest dyscypliną, gdzie panuje duża różnorodność używanego sprzętu.

Dzięki temu na szczęście każdy z nas ma możliwość dobrania sobie w zależności od walorów fizycznych i psychicznych odpowiedniej deski i okładzin.

Fenomenem tenisa stołowego w Chinach, Japonii, czy w Niemczech jest fakt szerokiej oferty sprzętu i możliwość wyrówynania dzięki temu różnic wiekowych, czy zdrowotnych.

To m.in. dzięki temu tak wiele osób w wieku średnim sięga po rakietkę i piłeczkę, by być ciągle sportowo aktywnym.

Jest jednak druga strona medalu.

Różnego rodzaju okładziny antytopspinowe, krótkie i długie czopy, deski wykonywane z różnego rodzaju drewna, używane przez wielu graczy powodują konieczność umiejętności gry na różnorodne style gry.

Nigdy nie zrozumiem narzekania wielu graczy, którzy z wielką niechęcią wypowiadają się na temat zawodników grających innymi niż gładkie okładzinami.

Skoro 50 czy 60 lat temu ITTF dopuścił możliwość grania różnorakim tworzywem, które może wchodzić w skład struktury deski czy gumy to po co bezsensownie tracić siłę i energię na narzekanie?

Lepiej uświadomić sobie jak ważny jest trening na kombinowane okładziny i jak może sportowo nas rozwinąć, a następnie po prostu wziąć się do pracy.

Wszyscy zawodnicy światowej klasy doskonale sobie radzą w grze na różnego rodzaju nietypowe okładziny, a co za tym idzie są mistrzami w konfrontacji z przedstawicielami niekonwencjonalnych, w mniemaniu wielu, stylów gry.

Zakładam, że przekonałem czytelników co do konieczności umiejętności gry na różnego rodzaju sprzęt.

W serii artykułów spróbuję podpowiedzieć jak powininen wyglądać taki trening.

Najbliższy artykuł będzie zatytułowany: jak grać na długie czopy.

Zbyszek Stefański