Chciałbym zaprezentować kilka ćwiczeń, które stosuję w swojej pracy z zawodnikami po wstępnym etapie szkolenia. Pokazują one w jakim kierunku trzeba według mnie iść, by pomóc zawodnikowi znaleźć indywidualny styl gry.

Ćwiczenia są ułożone według zasady stopniowania trudności.

Zakładam, że dzieci, które powinny wykonywać podane elementy mają opanowaną podstawową technikę.

1. topspin forhend (tf) - półwolej bekhend (pb) - 3 piłka jest nagrywana na cały stół z górną rotacją przez trenera

2. pb - topspin forhend odwrócony (tfo) - 3 piłka do jednego z rogów nagrywana z górną rotacją przez trenera

3. pb - tfo - tf - 4 piłka dowolnie na cały stół grana przez trenera z górną rotacją

4. tf wolny (tfw) - tf szybki (tfs) - pb - 4 piłka na cały stół grana przez trenera z górną rotacją

5. podcięcie bekhend (pdb) - tf - pb - 4 piłka dowolnie na cały stół grana przez trenera z górną rotacją

6. pdb - tfo - tf ze środka stołu - 4 piłka dowolnie

7. 2 x pb - tf - kilka razy pb - w pewnym momencie piłka jest grana do forhendu - 1 piłka dowolnie na cały stół

8. topspin bekhend (tb) - pb - tfo - dowolnie

9. tfw - tfs - pb - 4 piłka dowolnie

10. podcięcie forhend (pf) z krótkiej lub półdługiej piłki - tf - dowolnie

Jak widać podane ćwiczenia są w większości półregularne.

Automatyzacja ruchów jest w tenisie stołowym bardzo ważna, ale trzeba możliwie wcześnie uczyć naszych podopiecznych dostosowywania wyuczonej techniki do ciągle zmieniających się warunków gry.

Przez zmieniające się warunki gry rozumiem:

- zmianę tempa i miejsca gry przez przeciwnika

- stosowanie przez niego różnych technik serwisowych

- stosowanie przez niego różnych technik przy returnie

- stosowanie przez przeciwnika różnych technik poszczególnych uderzeń

- grę na różne style gry

- umiejętność gry w stanie nierównowagi

Nie zapominajmy jednak, że jest to jednak jeszcze czas nauki i doskonalenia coraz to nowych technik.

Dlatego trzeba łączyć elementy regularne, półnieregularne, nieregularne i umiejętnie wprowadzać grę na punkty i udział w zawodach.

Mówiąc prościej nie wychowujmy zawodników robotów ani graczy grających chaotycznie.

Celem powinien być kreatywny, indywidualny styl gry oparty na pewności wypracowanych technik.

Zbyszek Stefański