Do niedawno było wszystko w miarę jasne:

Były czopy krótkie, czopy długie, okładziny antytopspinowe i gładkie, którymi się grało w zależności ile kilogramów świeżego kleju nakleiło się...

Jednak w raz z nastaniem ery okładzin z efektem świeżego kleju wszystko się pozmieniało.

Producenci zaczęli wprowadzać na rynek coraz to nowe produkty.

Takie firma jak Buterfly, czy Joola mają po kilkanaście gładkich okładzin z efektem świeżego kleju w swojej ofercie.

Każda jest reklamowana jako inna, specyficzna, jedyna w swoim rodzaju.

Rzeczywiście tak jest, bo każda okładzina ma inną domieszkę tej, czy innej substacji, jest połączona z różnego rodzaju twardości podkładem, który z kolei nasączany jest różnego rodzaju substancjami o nieco inyych własciwościach.

Uff! Wystarczy?

Niestety to nie wszystko.

Gdy do tego dodać, że poszczególne okładziny różnie się zachowują na różnych deskach, a grubość tych pierwszych jest też przecież różna to można dostać już prawdziwego zawrotu głowy.

Co więcej, firmy zaczęły wprowadzać na rynek krótkie i długie czopy z efektem świeżego kleju (Andro Blowfish, Joola Tango Ultra, Dawei Dawei 388D1 Quatrro).

Ażeby się w tym wszystkim przynajmniej trochę lepiej orientować spróbujemy szanownym czytelnikom przekazać trochę wiedzy na ten temat.

Zaczniemy od okładzin gładkich z wbudowanym efektem świeżego kleju.

Dzielą się one z reguły na 3 rodzaje:

1. Twarde (Butterfly Tenergy 64, Joola Express X-Plode, Milky Way Apollo, Gewo Stratos Energy V2)

2. Średnio-twarde (Joola Express One, , Butterfly Tenergy 25, Gewo Stratos Sound V2)

3. Miękkie - soft (Joola Express X-Soft, Joola Energy X-tra, Tibhar Nimbus Sound, Andro Hexer Powersponge, Tibhar Nimbus Sound, Donic Platin Soft)

Na taki podział głównie składa się stopień twardości podkładu.

Od 40 stopni możemy mówić o okładzinach typu soft.

Nie każda firma je produkuje (np. Contra - Gewo), ponieważ powinno się nimi grać do pewnego poziomu sportowego lub wieku zawodnika.

Okładziny typu soft charakteryzują się głośnym efektem kliku, dobrym czuciem i kontrolą piłki.

Nawet jeśli w momencie uderzenia zawodnik nie jest dobrze ustawiony to pomimo tego piłka ląduje na stole.

Wadą takich okładzin są stosunkowe niskie parametry szybkości.

Szczególnie widać to w uderzeniach wykonywanych krótkimi ruchami.

Z tego powodu z reguły okładziny soft nie są używane przez zawodników uprawiających tenis stołowy profesjonalnie na wysokim poziomie.

Jednak są zalecane dla zawodników niższych lig rozgrywkowych, amatorów, czy dzieci i młodzieży po wstępnym etapie szkolenia.

W Niemczech okładziny tego zakładane są już dzieciom kadr wojewódzkich od około 10 roku życia.

Zbyszek Stefański