Życiowy sukces osiągnął w Velenje słowacki tenisista stołowy – Michal Bardon. Indywidualny wicemistrz Słowacji seniorów dotarł w pierwszym w tym roku Pro Tourze aż do półfinału, w którym dzielnie walczył z wielkim Hao Shuai.

Wielkie osiągnięcie Słowaka jest tym bardziej cenne, iż musiał on najpierw przebrnąć kwalifikacje do turnieju głównego. W najważniejszych zmaganiach zawodnik ten miał dość dobre losowanie, aczkolwiek po drodze do czwórki rywalizował z wielkimi nazwiskami.

Bardon w drugiej rundzie pokonał Jean Michela Saive, choć przegrywał już 1-3. Bardzo ciężką przeprawę Słowak miał także w ćwierćfinale, w którym zwyciężył 4-3 po tenisowym horrorze z Zoltanem Fejer-Konnerthem.

Mnie jednak bardzo podobała się jego gra półfinałowa z szóstą rakietą reprezentacji Chin – Hao Shuai. Michal Bardon świetnie podszedł do tego spotkania i nie było widać po nim nadzwyczajnych nerwów i zrezygnowania z powodu najwyższej klasy przeciwnika. Słowak we wszystkich setach praktycznie przez cały czas miał „kontakt” z rywalem, a przegrywał jedynie końcówki. Znakomita w jego wykonaniu była partia numer cztery, kiedy to przegrywał już 7-10, by ostatecznie obronić cztery meczbole i triumfować 13-11. W piątym secie Bardon przegrywał też już 0-5, lecz po chwili było już 6-6. Niestety kolejnych pięć piłeczek padło „łupem” Azjaty.

Oczywiście Bardon przy nawet swojej najlepszej dyspozycji raczej nie pokonał by Hao, lecz jego postawa w tym pojedynku zasługuje na duży aplauz. A ile w tym spotkaniu było akcji, po których Chińczyk kiwał ze zdumienia głową, patrzył na swoją rakietkę i bezradnie odwracał się do swojego trenera...

Słoweński turniej był życiowym osiągnięciem w wykonaniu Michala Bardona ze Słowacji. Grający na co dzień w słowackiej lidze zawodnik, dzięki temu rezultatowi i pozostawionych w „tyle” wyżej sklasyfikowanych pingpongistach, znacznie awansuje w światowym rankingu. Jednak oprócz końcowego wyniku, co innego jest godne zdumienia i szacunku. Według mnie, Słowak pokazał przede wszystkim wielką walkę „do końca” i ambicję. Pokazał, że grając z najlepszymi nazwiskami nie można się załamywać i po dwóch nieudanych akcjach popadać w bezradność. Słowak udowodnił również, że można grać wyrównane pojedynki z gwiazdami światowego tenisa stołowego, bez „metek” na koszulce. Michal Bardon, grający w zwykłej sponsorskiej koszulce Swing Tibhara, dzielnie walczył z „wybajerowanym” od sponsorów na koszulce, Hao Shuai.

Oczywiście, malkontenci pewnie stwierdzą, że wynik Bardona to „wypadek” przy pracy, taki jednorazowy „wyskok”. Jeśli tak jest, to życzę wszystkim polskim reprezentantom takiego „wypadku”.