Niemcy w ostatnich latach wyrosły na tenisową potęgę. Jakie są przyczyny takiego stanu rzeczy?

I. Duża ilość grających w tenisa stołowego.

Najprościej było by odpowiedzieć, że z ok. 5 mln (w niektórych źródłach mówi się o 7 mln.) zawsze znajdzie się kilka jednostek, które będą gwarantowały sukcesy.

Po części jest to prawdą.

Jednak liczba grających w tenisa stołowego u naszego zachodniego sąsiada jest już od paru dekad tak wysoka, a jednak skala sukcesów nigdy nie była tak duża.

Niemcy mieli od zawsze bardzo dobrych zawodników, medalistów mistrzostw świata i Europy.

Nigdy jednak nie dominowali w Europie i nie liczyli się w świecie tak wyraźnie jak dzisiaj.

Dość przypomnieć, że pierwszy drużynowy tytuł mistrzów Europy w kategorii mężczyzn zdobyli ledwo parę lat temu.

II. Bardzo duża liczba dobrych trenerów

Przyczyna tego jest prosta.

Niemcy jako kraj oferują niezłe warunki pracy i sporą popularność dyscypliny.

Każdy znajdzie tutaj dla siebie miejsce jeśli chce lub musi.

Pracuje tutaj wielu znakomitych trenerów i byłych zawodników.

Choćby z tego względu wychowanie zawodnika do poziomu czołówki Niemiec w obojętnie jakiej kategorii jest bardzo dużym wyzwaniem i udaje się nielicznym.

Tym bardziej, że co zdolniejszych wyłapują wojewódzkie i państwowe centra i zmuszają do wejścia w ich system szkolenia.

Zapomina się, pomniejsza, bądź ignoruje rolę trenerów klubowych.

Ostatnim tego przykładem są problemy na lini rodzina Solja – DTTB (będę jeszcze o tym pisał).

III. System kształcenia kadr trenerskich

Jak Niemcy długie i szerokie odbywaja się szkolenia trenerskie.

Zaczyna się od licencji D, C, B, A, by skończyć na dyplomowanym trenerze. 

Jest to bardzo rozbuchane i robione z niemiecką przesadą, ale w sumie spełnia swoją rolę.

Co jest kompletną kompromitacją – fakt nie uznawania przez Niemiecki Związek Tenisa Stołowego  i inne organizacje polskich papierów ukończenia kursów, studiów i specjalizacji!!!

IIIa. Obowiązek prenumeraty pisma branżowego

Każdy nowo zarejestrowany klub ma obowiązek prenumerować specjalistyczne pismo.

Chyba nie trzeba udowadniać potrzeby i znaczenia zrealizowania podobnego pomysłu w naszym kraju.

IV. Suma pieniędzy inwestowanych w niemiecki sport

Polityka państwa i jego bogactwo, możliwość odpisów podatkowych, większa zasobność portfeli obywateli – wszystko to powoduje, że w systemie jest dużo pieniędzy.

Kilka lat temu wpadł mi wręce budżet bawarskiego okręgowego związku tenisa stołowego.

Suma około 2 mln. euro rocznego budżetu zszokowała mnie.

Biedniejsze landy oscylują w granicach 400 – 700 tys. euro rocznie.

V. Moda na sport

W Niemczech – szczególnie tych zachodnich – panuje moda na sport.

Uprawianie sportu należy do dobrego tonu, a przeciętny obywatel doskonale zdaje sobie sprawę z jego znaczenia dla zdrowia i samopoczucia.

Bardzo wiele klubów i organizacji oferuje szeroką paletę usług i możliwości z tym związanych.

Od sportu masowego  poprzez uczestnictwo już w regularnych rozgrywkach, a skończywszy na sporcie profesjonalnym.

Przy czym sport profesjonalny uprawia znikomy procent osób.

Va. W to świetnie wpasował się tenis stołowy ze swoją uniwersalnością.

Tenis stołowy można uprawiać w każdym wieku, jest on stosunkowo mało urazowy, daje też możliwości podniesienia swoich umiejętności niezależnie od wieku i poziomu gry.

Znam wiele osób, które w wieku 40 -  50 lat (a nawet więcej) zaczęły grać w tenisa stołowego.

Często po kontuzjach w innych dyscyplinach okazuje się, że pingpong jest sportem atrakcyjnym. 

Umożliwia to m.in różnorodność sprzętu i jego ciągłe inowacje.

Nieczęsto się przecież zdarza w innych dyscyplinach sportu, żeby 60 – latek pokonał na zawodach zawodnika młodszego o 40 lat.

Jest też swoistym fenomen fakt, że ludzie starsi mogą często grać z roku na rok coraz lepiej lub przez długie lata utrzymywać swój poziom.

W sportach, gdzie sprawność fizyczna odgrywa przecież tak kolosalną rolę tenis stołowy jest dyscypliną wyjątkową.

Dlatego też nie dziwi fakt, że wielu zawodników po 10 i więcej latach wraca  do dyscypliny, bo przecież każdy z nas lubi wygrywać...

VI. Chiny

W ostatniej dekadzie światowy pingpong został zdominowany przez Chińczyków.

Co więcej dystans ten stale się pogłębia.

Niemiecki Zwiazek Tenisa Stołowego jest tego świadomy i robi dużo, by temu zapobiec.

Od wielu lat wszystkie kadry młodzieżowe jeżdżą cyklicznie na zgrupowania do Chin.

Kiedy się czyta wytyczne dla klubów i związków (patrz rubryka Poradnik na naszej stronie) DTTB to widać wyraźnie jak Niemcy są zapatrzone w trendy szkoleniowe rodem z Chin.

Może to więc nie przypadek, że w ostatnich latach na światowych imprezach nasi zachodni sąsiedzi dochodzą do finałów próbując na razie nieskutecznie skruszyć chiński mur.

No właśnie, czy nieskutecznie?

Sam Timo Boll, gdy jest w formie może ograć każdego Chińczyka.

Udowadniał to wielokrotnie.

Baum i Ovtcharov to ciągle młodzi zawodnicy, którym się marzy złoty medal na IO lub MŚ w 2012 roku.

Timo Boll będzie wtedy w wieku Wernera Schlagera, który jest ostatnim europejskim mistrzem świata z Paryża.

Nikt nie chce być wiecznie drugim, a sam Timo Boll nie ma jeszcze złotego medalu z MŚ w swojej kolekcji.

Dlatego decyzja o zatrudnieniu Jorga Rosskopfa na stanowisku trenera reprezentacji to dobra decyzja.

Mistrz musi na co dzień obcować z mistrzem.

Zbyszek Stefański, cdn...

Ps. w II części będzie więcej i szczegółów o samym systemie szkolenia w Niemczech.